Σάββατο, 17 Δεκεμβρίου 2011

ΜΕΧΡΙΣ ΕΔΩ...

Κα  Ιωαννίδη, δεν θα  μπω στη διαδικασία των προθέσεών σας με το ενδιαφέρον που εκδηλώσατε το τελευταίο διάστημα για το Αιτωλικό. Όμως, αφού δεν προσκαλείστε, γιατί αφήνεστε στην επικίνδυνη διάθεση λοιδορίας ατόμων που επιδεικνύουν  διαστρεβλωμένα πρότυπα για τα κοινά;
Άποψή μου είναι ότι οι πραγματικά ζωντανοί άνθρωποι, στις διαπροσωπικές τους σχέσεις με την κοινωνία, είναι απλοϊκά ευγενικοί και απτόητοι και γι΄ αυτό, κάτω από τις υπάρχουσες συνθήκες κινδυνεύουν......


Το ευγενές άτομο πιστεύει ότι όλοι οι άνθρωποι είναι ευγενικοί και δρουν ανάλογα. Το άρρωστο όμως άτομο  πιστεύει ότι και οι άλλοι λένε ψέματα, διαπράττουν απάτες, κλέβουν και διψούν για εξουσία. Ξεκάθαρα λοιπόν οι ζωντανοί άνθρωποι μειονεκτούν και βρίσκονται σε κίνδυνο.
 Όταν προσφέρουν κάτι στο  άρρωστο άτομο τότε αυτό τους τα παίρνει όλα, χλευάζοντάς τους. Όταν το εμπιστεύονται, αυτό τους ξεγελά. Έτσι ήταν πάντα τα πράγματα. Ξέρω, είναι καιρός πια  να γίνουμε σκληροί- όπου χρειάζεται σκληρότητα- στη μάχη για την προστασία  και την ελεύθερη ανάπτυξή τους. Αλλά πως μπορεί ένα ευγενές άτομο μιας τόσο στενής κοινωνίας σαν του Αιτωλικού, να αντέξει τη θρασύτητα των λέξεων που γράφει,  ένα  άτομο που νοσεί;  
Είναι μεγάλη η πλεκτάνη που ελοχεύει πίσω από τη φαινομενική γαλήνη του νησιού. Οι αθίγγανοι, οι τυχοδιώκτες, οι ασελγείς της λιμνοθάλασσας και των μνημείων μας. Ένα συνοθύλευμα πολιτιστικής διαπλοκής,  διεγείρει τα ζοφερά ένστικτα του  ανθρώπου που νοσεί.

 Ο ευγενής άνθρωπος λοιπόν νιώθει ανίκανος να αντιδράσει. Θέλει την αλήθεια του προστατευμένη στη σιωπή του. Θέλει να κρατήσει τη ζωή του πιστή στη διδαχή του Σεφέρη, γυρίζοντας την πλάτη σε μικρόβια που προξενούν δολοφονικές βλάβες. Ο ζωντανός άνθρωπος δεν αποζητά τη δύναμη αλλά τη δίκαιη χρήση του μέσα στην κοινωνία. Πιστεύω επίσης, ότι αυτός που θέλει να προστατέψει τη ζωή του έναντι των μικροβίων, πρέπει να μάθει να χρησιμοποιεί το δικαίωμα, του «ελευθέρως εκφράζεσθαι». Να το χρησιμοποιεί για το καλό, τουλάχιστον σε τέτοιο βαθμό, όσο τα μικρόβια το χρησιμοποιούν για το κακό.

  Αν εσείς όμως, μέσα από τη δύναμη της πνευματικής σας  διαύγειας,  κρίνετε αναγκαία την πρόσκλησή μας, θα πρότεινα.  μέσω του Δήμου και της Αντιδημάρχου κας Φούντα με τη συνεργασία του συλλόγου Γονέων και Κηδεμόνων και λοιπών συλλόγων να διεξαχθεί μια συζήτηση με την ελπίδα να δοθεί ίσο δικαίωμα για έκφραση της γνώμης έτσι ώστε η λογική να νικήσει και να αποτελέσει μια σημαντική ελπίδα για να σπάσει το απόστημα της άρνησης και της υπονόμευσης του πολιτισμού μας, τον οποίον, οι κάτοικοι με νύχια και με δόντια ζωντανό κρατούν. Τα χρόνια που διανύουμε μας οδηγούν  στο  οργανωμένο πολιτικό έγκλημα.
Θα ήταν ευχής έργο η ήσυχη πόλη του Αιτωλικού να θωρακιστεί, αποτρέποντας την άγνοια, ξεκινώντας με πολιτισμικές αλλαγές.

      Δέσποινα Σκόνδρα του Νικολάου
                 και της Μαρούλας

3 σχόλια:

Ανώνυμος είπε...

Ιωαννίδη Φραντζέσκα:Φίλη μου Δέσποινα,εξαιρετικό το άρθρο σου και αναγκαίο.Η ανάλυσή σου περί ευγενούς ή νοσηρού
ανθρώπου,εμπίπτει στο ίδιο θέμα όπως της Χριστίνας περί βλάκα και έξυπνου!Οι προθέσεις μου και το ενδιαφέρον μου για το Αιτωλικό έχουν εκφραστεί εδώ και πολλά χρόνια,από την μαθητική μου ακόμη ηλικία,και κατόπιν,με ομιλίες και παρουσιάσεις που έχω κάνει στην πόλη σας.Ως εκ τούτου,δεν πτοούμαι από υβριστές και μικρόψυχους,έχω γερό στομάχι!Δεν θα σταματήσω ποτέ να αγωνίζομαι για υγιή πολιτιστική ανάπτυξη και παιδεία,γι'αυτό και συνεχίζω ακόμη τις σπουδές μου στο Πανεπιστήμιο.Δεν είναι δικό μου θέμα απόλυτα πως θα αντιδράσει η όποια Αρχή στην πολιτισμική κατρακύλα,καθώς και οι ίδιοι πια,σπάνια ξεχωρίζουν την ήρα από το στάχυ...αλλά ελπίζω!Ξέρω όμως πως το Αιτωλικό έχει αξιολογότατους
ανθρώπους-ένας απ'αυτούς κι εσύ- που μπορούν να δράσουν άφοβα,και να προσφέρουν χρήσιμα πράγματα,φτάνει να βγουν από την σιωπή τους.Είμαι αρωγός και έτοιμη προς βοήθεια σε οτιδήποτε μου ζητηθεί και γνωρίζω-μπορώ!Είναι πάντως λυπηρό να δίδονται χρήματα από το υστέρημα των φορολογουμένων για αμφιβόλου ποιότητας δραστηριότητες,με κινήσεις εντυπωσιασμού για τάχα εκδρομές εκτός πόλεως κλπ,όταν όπως εύστοχα γράφεις,νοσούμε στο εσωτερικό!Το να ασχολείται κάποιος με τα όνειρα και ΤΑ ΘΕΛΩ παιδιών,είναι μεγάλη ευθύνη,και χρήζει ιδιαίτερης προσοχής περί μικροβίων,όπως ανέφερες,εκ του στίχου Σεφέρη.Κλείνοντας,χαιρετίζω το ενυπόγραφο άρθρο σου και προτείνω και από τους υπόλοιπους να βγουν από την ανωνυμία τους,που άφησε ελεύθερους τους νοσηρούς να μας φέρουν σε τέτοιο εθνικό χάλι.ΘΕΛΕΙ ΑΡΕΤΗΝ ΚΑΙ ΤΟΛΜΗΝ Η ΕΛΕΥΘΕΡΙΑ.

Ανώνυμος είπε...

«Εὖ ἀγωνίζεσθαι»: Να αγωνίζεσαι με έντιμο τρόπο.
Η φράση καταδεικνύει τη σημασία της ευγενούς άμιλλας καθώς
και την επιδίωξη της υπεροχής με θεμιτούς τρόπους. Έχει ως υπό‐
βαθρο τις αγνές προθέσεις, τη χαρά του συναγωνισμού, την αξία
της συμμετοχής και της προσπάθειας στα όρια της ευπρέπειας για
την κατάκτηση ενός στόχου.Πέντε τομείς εκπαίδευσης των παιδιών:

Συμμετοχή ανεξάρτητη από το αποτέλεσμα του αγώνα. Σημασία στον αγώνα και όχι στο αποτέλεσμα. Το αποτέλεσμα δεν αλλάζει τη στάση μου απέναντι στον πολιτισμο Παίζω σύμφωνα με τους κανόνες του παιχνιδιού
Αποφεύγω να χρησιμοποιήσω παράνομα μέσα για να φτάσω στη νίκη
Συνεργάζομαι με τους συμπαίκτες μου
Σέβομαι τον αντίπαλο
Πέντε βασικές αρχές του fairplay:

Ίσες ευκαιρίες για παρακολούθηση για όλους
Σεβασμός στους κανονισμούς του αθλήματος
Σεβασμός στις αποφάσεις των αρχών
Σεβασμός στον αντίπαλο
Καλλιέργεια και διευκόλυνση του αυτοελέγχου
απλος θεατης

Ανώνυμος είπε...

Μοιαζετε σαν τους κατοικους της Πομπηίας λιγο πριν το ξυπνημα του ηφαιστειου. Κι αυτοι ετσι αμεριμνοι αμπελοφιλοσοφουσαν μεχρι που τους εψησε η λαβα. Να σας δω ολους εσας τι πολιτισμο και αλληλεγυη θα δειξετε οταν θα αρχισουν και εδω ανθρωποι να ψαχνουν στα σκουπιδια για φαγητο